Przepisy bazowe

Jak zrobić sos winegret?

Wiele osób chętnie sięga po gotowe sosy w proszku. Tak naprawdę nie potrzebnie. Wystarczą dwa składniki  i 3 minuty aby przygotować sos winegret do sałatek samemu. Jeśli wolisz sos z dodatkami dolicz kolejne 2 minuty i gotowe. Prościej się nie da. Przygotowałam dla Ciebie kilka wskazówek, które odpowiedzą na pytanie „Jak zrobić sos winegret?”

Wybierz swój ulubiony olej

Według podstaw kuchni francuskiej przepis na sos winegret przewiduje zastosowanie oliwy. Jeśli jednak nie przepadasz za jej smakiem lub po prostu nie używasz oliwy w kuchni to nic nie szkodzi. Do przygotowania sosu nada się każdy inny olej – słonecznikowy, rzepakowy czy olej z pestek winogron. To tylko z niektórych przykładów. Użyj takiego oleju, który według ciebie będzie najbardziej pasować do danej potrawy i który oczywiście najbardziej lubisz.

Vinaigre czyli ocet

Sos winegret wziął swoją nazwę od francuskiego słowa vinaigre oznaczającego ocet. Ocet to drugi niezbędny składnik sosu. Łącząc go w proporcji 1:3 – 1 część octu i 3 części oliwy otrzymasz najbardziej podstawową wersję sosu. To czy części odmierzysz za pomocą łyżek, kubka czy wagi zależy tylko od ciebie. Znając tą proporcję będziesz w stanie przygotować w każdej chwili dowolną ilość sosu.

Pomimo, że podstawowy przepis na winegret przewiduje użycie octu winnego,  możesz zamienić go na inny dowolny kwaśny produkt. Przedstawiam Ci poniżej kilka propozycji,  które pomogą ci dobrać odpowiedni składnik:

  • Ocet winny biały – do lekkich wiosennych sałatek na bazie ogórka czy rzodkiewki, ale nie tylko. Tak naprawdę warto mieć go zawsze pod ręką ponieważ oprócz powyższych propozycji będzie współgrać praktycznie ze wszystkim.
  • Sok z cytryny – zastosowanie podobne do octu winnego. Jeśli lubisz lekkie dressingi to propozycja dla Ciebie.
  • Ocet balsamiczny – sałatki mieszane czyli warzywno – owocowe np. szpinak i truskawki oraz pieczone pomidory, papryka, cukinia czy bakłażan będą świetnie współgrać z dodatkiem octu balsamicznego.
  • Ocet winny czerwony – sprawdzi się do sałatek podawanych z pieczonym mięsem oraz dla tych, którzy lubią w swoich potrawach czuć wyrazisty smak.

Sos winegret

Czym doprawić sos winegret?

Przy doprawianiu sosu winegret ogranicza Ciebie tylko wyobraźnia. Jako przyprawa sprawdzą się: czosnek, tymianek, rozmaryn, bazylia, papryka w proszku, koncentrat pomidorowy, musztarda, sól, pieprz itd. Niemal każda przyprawa będzie pasować. Warto zacząć od klasycznych dodatków takich jak czosnek i musztarda, które współgrają z każdą sałatką.

Poznaj podstawy i stwórz swój własny, autorski przepis na sos winegret.

Pamiętaj o dokładnym wymieszaniu

Sos winegret musimy dobrze wymieszać.  Nie ma tu miejsca na odstępstwa. Zaczynamy od octu i dodatku soli oraz pieprzu. Dodatek oliwy na samym początku może utrudnić dokładne ich wymieszanie. Dodajemy ją dopiero później.

Nie bez znaczenia jest również sposób mieszania. Sos mieszamy najlepiej trzepaczką rózgową lub ewentualnie widelcem. Mieszamy intensywnie tak długo aż składniki się zemulgują.

Jeśli przygotowujesz większą ilość sosu możesz użyć słoika. Dodaj potrzebne składniki i potrząśnij zakręconym słoikiem. Ta metoda jest idealna dla zapracowanych osób. Przygotuj większa ilość sosu winegret i trzymaj go w lodówce do tygodnia czasu. Pamiętaj przy tym, że sos zawierający dodatek świeżych ziół może wymagać krótszego czasu przechowywania.

Dlaczego warto sałatki doprawiać sosem winegret?

Po pierwsze smak! Sałatka doprawiona takim dressingiem nabiera wyrazistego smaku. Po drugie względy zdrowotne. Sos winegret przygotowany jest na bazie oleju roślinnego, który ma korzystny wpływ na nasze zdrowie. Oleje roślinne pomagają w profilaktyce chorób sercowo – naczyniowych.

Kolejny aspekt to lepsze przyswajanie witamin. Dodatek tłuszczu ma wpływ na lepszą przyswajalność witamin rozpuszczalnych w tłuszczach takich jak A, E, czy K obecnych w warzywach i owocach.

Jak zrobić sos winegret?

sos winegret

1. Sos winegret przepis podstawowy

Składniki
  • 6 łyżek oliwy
  • 2 łyżki octu winnego białego
  • Sól, pieprz do smaku
Sposób przygotowania

Ocet wymieszaj z solą i pieprzem przy pomocy trzepaczki rózgowej. Dodaj oliwę i mieszaj energicznie aż sos będzie jednolity.

Przepis na sos winegret

2. Sos winegret z musztardą

Składniki
  • 6 łyżek oliwy
  • 2 łyżki octu winnego białego
  • 1 łyżeczka musztardy
  • Sól, pieprz do smaku
Sposób przygotowania

Ocet wymieszaj z solą, pieprzem oraz musztardą przy pomocy trzepaczki rózgowej następnie dodaj oliwę i mieszaj energicznie aż sos będzie jednolity.


3.  Sos winegret miodowy

Składniki
  • 6 łyżek oliwy
  • 2 łyżki octu winnego białego
  • 1 łyżeczka musztardy
  • 1 łyżeczka miodu
  • Sól, pieprz do smaku
Sposób przygotowania

Ocet wymieszaj z solą, pieprzem, musztardą oraz z miodem przy pomocy trzepaczki rózgowej, następnie dodaj oliwę i mieszaj energicznie aż sos będzie jednolity.


4. Sos winegret czosnkowo – ziołowy

Składniki
  • 6 łyżek oliwy
  • 2 łyżki soku z cytryny
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 łyżeczka suszonych ziół prowansalskich
  • Sól, pieprz do smaku
Sposób przygotowania

Sok z cytryny wymieszaj z solą, pieprzem, przeciśniętym przez praskę ząbkiem czosnku oraz z ziołami prowansalskimi przy pomocy trzepaczki rózgowej następnie dodaj oliwę i wymieszaj energicznie


5. Sos winegret pomidorowy

Składniki
  • 6 łyżek oliwy
  • 2 łyżki octu winnego czerwonego
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 łyżeczka koncentratu pomidorowego
  • 0,5 łyżeczki słodkiej papryki w proszku
Sposób przygotowania

Ocet winny czerwony wymieszaj z solą, pieprzem, przeciśniętym przez praskę ząbkiem czosnku, koncentratem pomidorowym i słodką papryką przy pomocy trzepaczki rózgowej następnie dodaj oliwę i wymieszaj energicznie.

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Jaką kombinację przypraw zastosowałbyś do Twojego do sosu winegret?
Jak ugotować owsiankę?

Owsianka to niekwestionowana królowa wśród słodkich śniadań. Zaletą owsianki jest jest to, że można podać ją na wiele sposobów. Dodatkowo możesz przygotować ją w wersji wege i tradycyjnej na mleku krowim. Szturmem zdobyła serca miłośników zdrowego odżywiania i śmiem twierdzić że nie ma dnia na Instagramie (przy okazji zapraszam na IG kulinarnamapa) gdzie jej zdjęcie nie przewijałoby się pod hashtagami związanymi ze zdrowym odżywianiem. To tyle wstępu, czas na konkretny. Z tego wpisu dowiesz się jak ugotować owsiankę, nie paląc garnka i połowy kuchni. Dzięki temu ty też będziesz mógł uczestniczysz w codziennych rozmowach pracy o modnych trendach żywieniowych.

Sprzęt do gotowania owsianki

Po pierwsze garnek. Dobry garnek. Przy nim będzie najwięcej wymagań. Do przygotowania owsianki najczęściej wykorzystuje się mleko. To bardzo kapryśny produkt spożywczy, który lubi się przypalać i uciekać z garnka. Tak dokładnie uciekać, jeśli nie poświęcisz mu wystarczająco uwagi możesz się pożegnać z pyszną owsianką. Garnek, który sprawdzi się przy gotowaniu owsianki powinien być wykonany ze stali nierdzewnej i posiadać grube dno. Dzięki temu minimalizujesz ryzyko przypalenia się mleka.

Inny pomocny sprzęt to drewniana lub silikonowy łyżka do mieszania owsianki oraz szklanka o pojemności 250 ml i łyżka stołowa, które będą pomocne przy odmierzaniu produktów.

Płatki owsiane – podstawa owsianki

Zacznijmy odkrywczo – potrzebujesz płatków owsianych. Do wyboru masz płatki owsiane górskie i błyskawiczne. Płatki błyskawiczne jak sama nazwa mówi są ekspresowe w przygotowania. Wszystko to dzięki wcześniejszej obróbce, której poddał je producent. Minusem jest  to, że podczas tej obróbki straciły już pewne ilości składników mineralnych oraz błonnika pokarmowego, a proces gotowania spowodowałby kolejny straty. Na ich nie korzyść przemawia również fakt, że są one już rozdrobnione. Jeśli więc konsystencja kleiku nie jest czymś co chcesz uzyskać nie będą dobrym wyborem. Nie demonizowałabym jednak płatków błyskawicznych tak bardzo jak to często jest robione. Dzięki wcześniej obróbce sprawdzą się świetnie do spożycia na zimno, bez gotowania. Jako dodatek do jogurtu są lepszym wyborem niż górskie.

My jednak chcemy ugotować owsiankę. Tutaj zdecydowanie najlepszym wyborem będą płatki górskie. Dzięki nimi uzyskasz konsystencję w której podczas jedzenia będą wyczuwalne kawałki płatków owsianych.

Mleko, napój roślinny, a może sok?

Jak już masz płatki owsiane to musisz je w czymś ugotować. Najpopularniejszym wyborem jest mleko krowie. Jeśli jesteś na diecie odchudzającej możesz wybrać te  z mniejszą zawartością tłuszczu. Jak już wcześniej wspomniałam mleko jest wymagające. Wymaga troski i szczególnego traktowania jeśli nie chcemy spalić kuchni i obejść się smakiem owsianki. Przed wlaniem mleka należy opłukać garnek zimną wodą i nie wycierać go. Stworzy to izolacje, która zapobiegnie przypaleniu garnka.

W wersji wegańskiej owsiankę można przygotować wykorzystując napój roślinny. Jeśli owsianka ma być zbliżona do tradycyjnej i ma nam dostarczać białka to najlepiej wybrać napój sojowy. Jest on najbardziej zbliżony pod względem zawartości białka do mleka krowiego.

Do przygotowania owsianki można również użyć soku jabłkowego. Korzystając z tej opcji  miej na uwadze, że nie będzie wtedy stanowiła ona pełnowartościowej potrawy. Taka owsianka będzie jedynie źródłem węglowodanów. Ewentualnie aby urozmaicić dietę możesz spróbować połączenia soku jabłkowego z napojem owsianym.

Stwórz pełnowartościowy posiłek

Sama owsianka ugotowana na mleku smakuje źle, nijak, wszystko co najgorsze, koszmar z dzieciństwa ze śniadania w przedszkolu. Więc skąd te zachwyty? Kluczem są odpowiednie dodatki. Tutaj masz spore pole do popisu. Możesz dodać do niej niemal każde owoce począwszy od owoców jagodowych, po jabłka, banany, pomarańcze. To tylko niektóre przykłady. Smak możesz modyfikować również dzięki dodatkowi przypraw. Jeżeli lubisz aromatyczne przyprawy koniecznie ugotuj ją z dodatkiem cynamonu, kardamonu, anyżu czy laski wanilii.

Do owsianki warto również dodać orzechy oraz nasiona. Stanowią one źródło korzystnych dla naszego zdrowia tłuszczów. Jak każdy produkt tłuszczowy są one bardzo kaloryczne, dlatego ostrożnie z ich ilością. Wystarczy kilka posiekanych orzechów lub łyżeczka nasion.

Jak przyśpieszyć gotowanie płatków owsianych?

Ustaliliśmy, że płatki błyskawiczne są średnim pomysłem na owsiankę gotowaną. Nic jednak straconego. Proces gotowania możesz przyśpieszyć dzięki wcześniejszemu namoczeniu płatków. Odmierzone płatki i mleko wymieszaj w garnku wieczór przed planowanym śniadaniem i wstaw do lodówki pod przykryciem. Rano wystarczy, że postawisz garnek na gaz i będziesz całość gotować do momentu aż zgęstnieje.

Jak ugotować owsiankę? – idealne proporcje

owsianka, jak ugotować owsiankę

czas przygotowania: 20 minut
poziom trudności:●●○○
ilość porcji: 1 porcja

Składniki

    • 1 szklanka mleka krowiego lub napoju sojowego
    • 5 czubatych łyżek płatków owsianych
    • ulubione owoce do podania
    • ulubione orzechy lub nasiona do podania

Sposób przygotowania

1. Garnek opłucz zimną wodą. Nie wycieraj!

2. Do opłukanego garnka wlej mleko lub napój sojowy. Gotuj na średnim ogniu. Mleko często mieszaj i kontroluj. Jeżeli zacznie się podnosić wyłącz na chwilę palnik i włącz ponownie, tym razem ustawiając mały ogień.

3. Gdy mleko się zagotuje wsyp płatki owsiane. Gotuj ok. 10 minut aż owsianka zgęstnieje.

4. Owsiankę wyłóż na talerz. Podawaj z ulubionymi owocami i orzechami.

Owsianka z tego przepisu wychodzi bardzo gęsta – taką lubię najbardziej. Jeśli wolisz bardziej płynną, dodaj do mleka pół szklanki wody.

Moje ulubione sposoby na owsiankę to:

W celu przygotowania owsianki najlepszym wyborem są płatki owsiane górskie, mleko lub napój sojowy. Niezbędny jest również garnek ze stali nierdzewnej z grubym dnem. Jeśli chcesz przyśpieszyć proces gotowania, płatki owsiane warto dzień wcześniej namoczyć.

Mam nadzieję, że dzięki powyższym wskazówką już wiesz jak ugotować owsiankę.

idealne proporcje na owsiankę

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Szarpany kurczak // Shredded chicken

Shredded chicken czyli szarpany kurczak to składnik, który pojawia się w wielu zagranicznych przepisach. Może stanowić dodatek do burgerów, wrapów czy sałatek. Sprawdzi się również jako samodzielny dodatek do obiadu.

Długie gotowanie kluczem do soczystości

Szarpany kurczak to danie proste do wykonania, ale bardzo czasochłonne. Jeśli chcemy aby wyszedł naprawdę soczysty musimy go dusić ok. 3 godzin. Niestety tutaj nie ma możliwości pójścia na kompromis. Usmażenie kurczaka lub upieczenie sprawi, że będzie ono zbyt suche. Prawdziwy shredded chicken ma wręcz rozpływać się w ustach.

Filety czy udka?

Kolejną ważną sprawą jest część, którą wykorzystamy do tego dania. W amerykańskich przepisach zazwyczaj pojawiają się udka kurczaka lub filety. Ja polecam te pierwsze. Udka są bardziej tłuste niż filety, co jest kolejnym czynnikiem wpływającym na soczystość dania. Nie przejmujcie się kośćmi. Po ugotowaniu potrawy oddzielamy od nich mięso, a dzięki temu że są one gotowane tak długo, nie ma z tym problemu. Odchodzi wręcz samo.

Dobrym rozwiązaniem jest również wymieszanie udek z kurczaka z filetami. Możecie również pod koniec gotowania dodać pozostałości z niedzielnego pieczonego kurczaka. Ważne jednak aby one nie przeważały, bo wtedy całość może nie wyjść tak soczysta jakbyśmy tego chcieli.

Oszczędnie z przyprawami

Albo i nie. To wszystko zależy od waszych preferencji. Ja osobiście stawiam tutaj na minimum. Szarpany kurczak służy mi jako baza do dań dlatego uważam za zbędne dodawanie do niego wielu aromatycznych przypraw. Dopiero później w zależności od potrawy odpowiednio doprawiam. Zazwyczaj dodaję do niego sosnp. passatę i gotuje w niej w chwile tak aby  mięso”wsiąkęło płyn”.


Szarpany kurczak // Shredded chicken

szarpany kurczak shredded chickien

czas przygotowania: 3 h 10 minut
poziom trudności: ●●○○
ilość porcji: 4

Składniki

    • 600 g udek z kurczaka
    • 1 łyżka oleju
    • 3/4 łyżeczki soli
    • 1/2 łyżeczki pieprzu
    • 1/2 łyżeczki słodkiej papryki
    • 2 ząbki czosnku
    • 1 liść laurowy
    • 1 szklanka wody

Sposób przygotowania

1. Udka z kurczaka umyj i osusz.

2. Do udek dodaj olej, sól, pieprz oraz paprykę i każde udko dokładnie natrzyj przyprawami.

3. Rozgrzej patelnie z nieprzywierającą powłoką i każde udko smaż ok. 30 sekund z każdej strony.

4. Do podsmażonych udek wlej wodę i dodaj ząbki przeciśnięte przez praskę ząbki czosnku oraz liść laurowy.

5. Całość duś na małym ogniu (palnik powinien tylko “mrugać”) pod przykryciem ok. 2,5-3 h. Mięso pod wpływem nacisku widelca powinno rozpadać się. Obracaj co pół godziny.

6. Ugotowane mięso przekładamy na talerz. Jeszcze ciepłe szarpiemy wzdłuż włókien za pomocą dwóch widelców.

Smacznego!

szarpany kurczak shredded chickien

Do czego wykorzystalibyście takiego szarpanego kurczaka?

 

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Filetowanie pomarańczy – krok po kroku

Przygotowując potrawy nie tylko ważny jest ich smak ale również estetyka podania. W deserach oraz różnych kolorowych drinkach najlepszym sposobem na dekoracje jest użycie świeżych owoców. Świetnie nadają się do tego pomarańcze i to dzisiaj się na nich skupie. Przedstawiam fotorelacje w której krok po kroku pokazane jest filetowanie pomarańczy.

Na czym polega filetowanie pomarańczy i po co to robić?

Filetowanie pomarańczy polega na pozbyciu się białych błonek tzw. albedo. To ona odpowiedzialna jest za gorzki posmak pomarańczy, który niekoniecznie jest mile widziany w potrawach, szczególnie w słodkich deserach.

Z drugiej strony błonki pomarańczy zawierają sporo witamin i błonnika pokarmowego korzystnych dla naszego zdrowia. Jeśli traktujemy pomarańcze jako przekąskę i biała skórka nie przeszkadza nam w jej konsumpcji to nie warto się jej pozbywać. Jeżeli jednak gorzki posmak ma  być przyczyną dla której rezygnujemy z ich spożycia lub wykorzystania to wtedy warto się jej pozbyć. Owoce w każdej postaci są mile widziane w diecie.

Co jest potrzebne do filetowania pomarańczy?

Nie licząc oczywiście pomarańczy, do filetowania potrzebujecie koniecznie ostrego noża. Najlepiej o dużym ostrzu. Przyda się również deska do krojenia oraz miska nad którą warto przeprowadzić cały proces filetowania. Podczas wykrajania cząsteczek wycieknie sporo soku z pomarańczy. Robiąc to nad miską  po pierwsze unikniecie zbędnego bałaganu w kuchni, a po drugie tak uzyskany sok możecie użyć jako dodatek do deseru, owsianki, herbaty lub po prostu wypić 🙂

Do czego użyć pomarańczy bez błonek?

Pomarańcza pozbawiona błonek będzie stanowiła świetną dekoracje potraw na przyjęciach. Nie tylko tych słodkich. Świetnie komponuje się również z potrawami mięsnymi. Pomarańcze możecie użyć do porannej owsianki, a także sałatek. Owoce cytrusowe świetnie komponują się z sałatką z miksu sałat i kurczaka.

Pomarańcze są również świetnym  urozmaicenie deserów czekoladowych.

Filetowanie pomarańczy na początku jest trudne ponieważ cieknący sok nie ułatwia sprawy. Jest to jednak umiejętność, którą można opanować dlatego nie zrażajcie się po pierwszym niepowodzeniu.

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Puree z dyni

Dynie ewidentnie opanowała wszystkie kulinarne blogi i konta na instagramie. Nie pozostając w tyle dołączam do tego jesiennego, dyniowego szału. Zacznijmy od podstaw – puree z dyni, które jest niezbędne do większości potraw z dyni.

 

Dlaczego warto przygotować puree z dyni?

Jeśli chcemy przygotować danie z dynie, musimy się z nią trochę pobawić. Trzeba ją pokroić, obrać, wydrążyć. Zajmuje to trochę czasu na którego nadmiar niestety większość z nas nie cierpi.

Dodatkowo dynie zwłaszcza te zwyczajne są stosunkowo duże co wiążę się z dużą ilością miąższu. O ile nie jest to problem wtedy gdy mamy dużą rodzinę to w przypadku przygotowaniu obiadu dla jednej lub dwóch osób już tak. Chyba, że nie przeszkadza wam jedzenie zupy dyniowej przez cały tydzień 🙂

Dlatego za nim zaczniecie  przygody z tym warzywem polecam kupić 2 dynie i wolnym czasie przygotować większą ilość puree, które później będziemy tylko dodawać do potraw. Takie puree można podzielić na porcje i przechowywać w zamrażalniku. Proponuje aby 1 szklanka stanowiła 1 porcje. Taka miara najczęściej pojawiają się w przepisach z dynią. Jeśli zamrozicie wszystko w jednym pojemniku to niestety po rozmrożeniu musicie wykorzystać całość puree ponieważ raz zamrożonych potraw nie wolno mrozić ponownie.

 

Puree z dynii gotowanej czy pieczonej?

Zdecydowanie polecam przygotować puree z dynii pieczonej. Dzięki temu nie trzeba będzie jej obierać wystarczy wydrążyć miąższ po upieczeniu.

Obieranie dyni nie należy do przyjemnych. Dynia jest bardzo twarda i już samo  krojenie jej na części nie należy do przyjemnych, a co dopiero obieranie. Zajmuje sporo czasu i łatwo o skaleczenie. Jeśli masz dostęp do piekarnika to skorzystaj z niego, a zaoszczędzony czas poświęć na relaks (jakie seriale są teraz popularne? :D)


Puree z dynii

czas przygotowania: 1 godzina i  20 minut
poziom trudności: ●●○○
ilość porcji: zależy od wielkości dyni 😉

Składniki

    • dynia
    • olej

Sposób przygotowania

1. Dynie umyj, a następnie pokrój na 8-16 części i wydrąż miąższ oraz pestki. Nie obieraj dyni ze skórki.

2. Pokrojoną dynię ułóż na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i posmaruj za pomocą pędzelka silikonowego delikatnie olejem.

Puree z dyni

3. Pokrojoną dynię piecz w temperaturze 180*C przez ok. 40-50 minut. Piecz ją aż będzie miękka i lekko zrumieniona.

4. Upieczoną dynię pozostaw do wystygnięcia. Następnie za pomocą łyżeczki oddziel miąższ od skórki.

5. Miąższ zmiksuj przy pomocy blendera. Jeśli nie masz blendera możesz przetrzeć ją przez drobne sito.

Smacznego!

Jakie przyprawy do puree z dyni?

Jeśli chcesz możesz doprawić puree z dyni. Oprócz  soli i pieprzu, z dynią w potrawach słonych świetnie komponują się takie przyprawy jak kurkuma, curry, chili, słodka papryka w proszku oraz kolendra, gałka muszkatołowa oraz imbir.

Imbir i gałka muszkatołowa sprawdzą się również w słodkich potrawach z dyni. Oprócz nich warto dodać także cynamon, anyż oraz goździki.

Dynia dobrze komponuje się również z innymi warzywami. Polecam ją łączyć z marchewką, cukinią, batami oraz ziemniakami.

A jakie są Twoje ulubione dodatki do dyni?

 

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

 

Co to jest stewia? – jak stosować + przepis na syrop z stewii

Coraz więcej osób jest świadomych szkodliwości cukru. Niestety mimo tego ciężko nam z niego zrezygnować. Nasz mózg traktuje cukier jako nagrodę. Podwyższa on poziom dopaminy – hormonu odpowiedzialnego za nasze dobre samopoczucie. Działa w taki sam sposób jak narkotyki z tym wyjątkiem, że nie jest tak uzależniający. Dlatego większość ludzi na całym świecie nie jest w stanie całkowicie zrezygnować z cukru Wciąż poszukuje się nowych produktów, które mogłyby zastąpić cukier i nie byłyby tak szkodliwe dla naszego zdrowia. Jednym z nich jest stewia.

 

Co to jest stewia?

Stewia to roślina pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej. Za jej słodki smak odpowiedzialne są glikozydy stewiolowe. To co ją charakteryzuje to słodki smak i jej zerowa kaloryczność. Jest od 50 do 350 razy słodsza niż cukier.

Stewia w przeciwieństwie do cukru nie podnosi poziomu glukozy we krwi. Dla większości ludzi ta informacja niż nie mówi. Jednak jest to bardzo ważne dla osób chorujących na cukrzycę, którzy muszą uważać na takie skoki poziomu glukozy we krwi ponieważ może to negatywnie wpłynąć na ich stan zdrowia. Dzięki temu, że stewia ich nie powoduje Polskie Towarzystwo Diabetologiczne poleca ją do stosowania przez osoby chore na cukrzycę jako słodzik.

 

W jakiej postaci występuje stewia?

Stewie znajdziecie w kilku postaciach

  • Roślina – możemy ją hodować jako roślinę w ogrodzie lub na parapecie kuchennym. Listki używamy do potraw.
  • Stewia suszona – susz liści stewii
  • Stewia w tabletkach i w proszku – zawiera zazwyczaj dodatkowe słodziki
  • Domowy syrop z stewii – przepis poniżej

 

Jakie są wady stosowania stewii?

Stewia jest dość skomplikowany słodzikiem do użycia. Wszystko przez jej gorzkawy posmak. Wiele osób nie w stanie go znieść.

U mnie osobiście to zależy od potrawy w której wykorzystuje stewię. Dlatego jeżeli nie próbowaliście jeszcze stewii to nie zniechęcajcie się. Być może akurat wam jej smak będzie odpowiadał.

 

Stewia jako słodzik do herbaty, kawy, a także owsianki

Stewia w postaci liści zarówno świeżych i suszonych idealnie nadaje się do słodzenia napojów. Stewie zaparzamy razem z kawą lub herbatą. Zacznijcie od 1-2 listków ponieważ jest naprawdę bardzo słodka.

W tej postaci możecie ją również wykorzystać do słodzenia naparów ziołowych lub kompotów.

Jeżeli słodzicie owsiankę i inne zupy mleczne to podczas ich gotowania możecie dorzucić listek. Jeśli chodzi o herbatę, kompoty, napary roślinne oraz owsiankę to mi jej gorzki posmak nie przeszkadza. Według mojej subiektywnej opinii pasuje do nich idealnie. Gorzej z kawą. Kompletnie do mnie nie przemawia. Ale nie tak szybko 😀 Myślę, że to wynika z tego, że ja nie lubię słodkiej kawy. W celu bycie bardziej obiektywnym poprosiłam rodzinę i znajomych, żeby spróbowali posłodzić kawę stewię. Osoby, które na co dzień piją słodką kawę stwierdziły, że posmak stewii nie przeszkadza za bardzo i że kawa z jej dodatkiem jest „zdatna do spożycia” 😊

 

Stewia jako słodzik do ciast

Osobiście nie próbowałam. Stewie ciężko jest wymierzyć ponieważ jak już wiecie jest o wiele słodsza od cukru. Dodatkowo ta w postaci liści ma ten charakterystyczny gorzki posmak, który mógłby negatywnie wpłynąć na niektóre ciasta. Wydaje mi się, że w ciastach z dodatkiem kakao mogłoby ono go odpowiednio zamaskować jednak w takim serniku mógłby już dominować.

Do wypieków polecam inne słodziki np. ksylitol lub erytrytol (wypróbujcie przepis na moje fit muffinki z dodatkiem erytrytolu) albo stewie w proszku. Stewia w proszku jest zazwyczaj mieszana z erytrytolem, który maskuje jej gorzki posmak.

 

Na co uważać kupując stewię?

Stewia w postaci suszu to tylko stewia i kupując ją mamy w 100% pewność, że nie zawiera ona podejrzanych substancji. Gorzej z tą w postaci białego proszku lub tabletek.

W celu zniwelowania gorzkiego posmaku stewii stosuje się inne słodziki np. erytrytol, który jest inną polecaną alternatywą dla cukru. Taki słodzik możecie spokojnie kupić.

Uważajcie jednak na stewie z dodatkiem maltodekstryny. Maltodekstryna powoduje wzrost stężeniaglukozy w krwi i w przeciwieństwie do stewii jest dość kaloryczna.


Syrop ze stewii

syrop ze stewii

czas przygotowania: 30 minut
poziom trudności: ●○○○
ilość porcji: 200 ml

Składniki

    • 8-10 g liści stewii
    • 1 szklanka wody

Sposób przygotowania

Stewie wrzucamy do wody i gotujemy ok. 30 minut od momentu zagotowania się wody. Następnie całość przecedzamy przez sito. Przechowujemy w lodówce (ja trzymałam go w lodówce 2 tygodnie i po tym czasie nadal był zdatny do spożycia).

Syrop można również przygotować z suchych liści (nie próbowałam, więc miarę musicie sobie sami ustalić metodą prób i błędów).


Źródła informacji
  1. Jabłonowska – Lietz B, Wrzosek M, Nowicka G, Czy cukier może uzależniać? Ścieżkami mózgowego układu nagrody, Żywienie człowieka i metabolizm, 2012, XXXIX (4), s.276 – 283.
  2. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, Diabetologia praktyczna. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych  na cukrzycę 2019, 2019, 5(1)
  3. Samuel P, Ayoob KT, Magnuson BA etc. Stevia Leaf to Stevia Sweetener: Exploring Its Science, Benefits, and Future Potential, The Journal of Nutrition 2018, 148(7), s. 1186S–1205S.
  4. Grupińska J, Grzelak T, Walczak M, Kramkowska M, Czyżewska K, Korzyści i zagrożenia związane z konsumpcją naturalnych zamienników sacharozy, BROMAT. CHEM.  TOKSYKOL, 2015 , XLVIII (1), s.  1  –  10

 

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Sos pomidorowy ze świeżych pomidorów

Jeśli czytasz ten tekst to na pewno musisz być zdeterminowaną osobą, która chce w swoich kuchennych przygodach czegoś więcej niż tylko umiejętność ugotowania makaronu. Dzisiaj mam dla ciebie prawdziwą lekcje gotowania. Przygotujesz samemu od podstaw sos pomidorowy ze świeżych pomidorów.  Nie znam drugiej takiej potrawy, która daje tak solidne podstawy w sztuce gotowania. Uważam, że powinien go wykonać każdy kto chce się nauczyć gotować. Jego przygotowanie wymaga znajomości kilku podstawowych technik kulinarnych (zwróć uwagę na wytłuszczone wyrazy w tekście). Oprócz poznania tych technik nauczysz się również doprawiania potraw. Przyprawienie sosu pomidorowego wymaga odpowiedniego wyważenia smaku słonego, kwaśnego i słodkiego.

 

Sos pomidorowy – trochę historii

Sos pomidorowy to jedna z ważniejszych baz kulinarnych. Stanowi podstawę wielu potraw na świecie. Jego uniwersalność zapewniła mu miejsce w klasyfikacji pięciu sosów bazowych stworzonej przez cenionego XIX-wiecznego francuskiego Auguste Escoffier (innym sosem bazowym znajdującym się w tej klasyfikacji jest sos beszamelowy na który przepis znajdziesz tutaj).

Jeśli do przygotowania sosu oprócz pomidorów użyjesz cebuli i ziół to otrzymasz sos marinara. To ten sos nauczysz się dzisiaj przyrządzać (kto by pomyślał, że te skomplikowane nazwy włoskie oznaczają takie proste potrawy).

 

Jak zagęścić sos pomidorowy ze świeżych pomidorów?

Sos pomidorowy ze świeżych pomidorów to jedna z bardziej czasochłonnych potraw. Nie wykorzystujemy żadnych zasmażek ani innych sposobów zagęszczania potraw mąką. Stosujemy redukcję. Redukowanie to jedna z technik kulinarnych mająca na celu zagęszczenie potrawy po przez odparowanie wody. Garnek z daną potrawą gotujemy na małym ogniu bez przykrycia do momentu aż potrawa osiągnie pożądaną przez nas gęstość. W przypadku sosu pomidorowego ten proces może trwać od 1-4 godzin. Wszystko zależy od ilości pomidorów użytych do przygotowania sosu oraz od tego jak bardzo wodnistych pomidorów użyjemy.

 

Jakie pomidory do sosu pomidorowego?

Jeśli nadal czytasz ten tekst to przypuszczam, że jesteś zdeterminowany aby własnoręcznie przygotować sos pomidorowy. Na pewno nasuwa ci się również pytanie jakich pomidorów użyć. Najlepszy sos wyjdzie z pomidorów bardzo dojrzałych. Tym powinieneś się głównie kierować przy ich wyborze. Jeśli po raz pierwszy wykonujesz sos pomidorowy to dobrze jest to zrobić podczas sezonu letniego. Zimą warzywa nie są już tak smaczne, a co za tym idzie potrawa może nie spełnić wymagań twoich kubków smakowych i tylko zniechęci cię do eksperymentów kulinarnych. Podczas sezonu zimowego zdecydowanie lepiej wybrać passatę lub przecier pomidorowy (pod koniec wpisu przeczytasz dlaczego to nie jest taki zły pomysł).

Sos pomidorowy wyjdzie z każdych pomidorów. Jednak jeżeli wybierzecie te znacznie mniej mięsiste i z zmniejszą ilością pestek to sos pomidorowy przygotujecie szybciej (mniej wody=krótszy czas redukcji). Szefowie kuchni polecają najczęściej podłużne i okrągłe odmiany pomidorów takie jak lima.

 

Co jeszcze musisz wiedzieć przygotowując sos pomidorowy?

Przyda ci się znajomość dwóch technik kulinarnych – blanszowanie i hartowanie.

Blanszowanie to krótkotrwałe zanurzenie produktu we wrzątku. Służy do zniwelowania zbyt ostrego smaku warzyw, przedłużenia ich trwałości i koloru, a także do łatwiejszego obierania warzyw i owoców ze skórki. To ostatnie będziemy wykorzystywać przy przygotowaniu sosu pomidorowego. Zaraz po zblanszowaniu należy produkt zahartować. Hartowanie to obniżenie temperatury produktu po przez umieszczenie w zimnej wodzie, najlepiej z dodatkiem kostek lodu. Ma na celu zahamowanie procesu gotowania (tak nawet po wyjęciu potrawy z wrzątku ten proces wciąż zachodzi ponieważ produkt ma wysoką temperaturę).


Wskazówki

  • Mi z 5 kg pomidorów wyszły 2 litry sosu. Miej jednak na uwadze to, że to ile sosu ci wyjdzie zależy od tego jak bardzo wodnistych pomidorów użyjesz
       
  • Blenduj przestudzone potrawy. Wysoko temperatura tępi ostrza blendera

Sos pomidorowy ze świeżych pomidorów

sos pomidorowy ze świeżych pomidorów

czas przygotowania: 1-4 godziny
poziom trudności: ●●●○
ilość porcji: 2 litry

Składniki

    • 5 kg pomidorów
    • 2 cebule
    • 3 ząbki czosnku
    • garść świeżej bazylii i oregano
    • sól
    • pieprz
    • ocet z czerwonego wina
    • cukier
    • oliwa

Sposób przygotowania

1. Pomidory umyj i usuń szypułki. Następnie każdy delikatnie nakrój od spodu na krzyż. Nie za głęboko. Postaraj się nakroić praktycznie samą skórkę.

sos pomidorowy ze świeżych pomidorów

2. Zagotuj w garnku wodę. W między czasie przygotuj sobie miskę z zimną wodą i kostkami lodu.

3. Pomidory blanszuj przez 30 sekund w gotującej się wodzie. Następnie wyciągnij je z wody za pomocą łyżki cedzakowej i zahartuj w zimnej wodzie.

4. Pomidory wyciągnij z zimnej wody i obierz je zaczynając od miejsca w którym zostało zrobione nacięcie.

5. Obrane pomidory pokrój w ćwiartki lub ósemki i wykrój z nich gniazda nasienne.

6. Teraz masz dwie opcje. Ja przygotowując sos pomidorowy zazwyczaj je blenduje i w takiej postaci później redukuje. Jeżeli nie masz blendera możesz pomidory po prostu pokroić w drobną kostkę. W trakcie gotowania same się rozpadną.

7. Cebulę obierz, umyj i pokrój w drobną kostkę.

8. Czosnek obierz, umyj i przeciśnij przez praskę.

9. Zioła drobno posiekaj.

10. W dużym garnku rozgrzej oliwę.

11. Na rozgrzanej oliwie zeszklij cebulę razem z czosnkiem. Następnie dodaj posiekane zioła i całość smaż ok. 1 minuty.

12. Do cebuli z ziołami dodaj pomidory.

13. Czas na redukowanie. Sos gotuj na małym ogniu bez przykrycia co jakiś czas mieszają do momentu aż uzyskasz pożądaną gęstość.

14. Gdy sos się zredukuje dopraw go. Dodaj odrobinę soli i pieprzu. Następnie dodaj odrobinę octu i cukru (zacznij od 1 łyżeczki). Jak widzisz nie podałam w składnikach proporcji na ocet i cukier. Wszystko zależy od tego jakich pomidorów użyłeś. Pamiętaj lepiej dodać mniej octu i cukru i spróbować niż za dużo. Później ciężko ci będzie uratować sos.

15. Jeżeli chcesz mieć całkowicie gładki sos, bez kawałków cebuli to możesz go zblendować.

Smacznego!

sos pomidorowy ze świeżych pomidorów

 

Passata i przecier pomidorowy – dobra alternatywa dla świeżych pomidorów

W sezonie zimowym warto korzystać z przetworów nawet tych kupnych.  Teraz ktoś może pomyśleć „no dobrze, ale takie gotowe sosy mają te wszystkie e i w ogóle są niezdrowe”. Nie do końca. Zacznijmy od kwestii smakowych.  Warzywa i owoce wykorzystywane do przygotowywania przetworów są tymi najbardziej dojrzałymi. Jak już wcześniej zostało wspomniane – im bardziej dojrzałe pomidory tym lepszy sos.

Na rynku mamy dostępne takie przetwory z pomidorów jak passata, koncentrat pomidory, przecier pomidorowy i sosy pomidorowe w słoiku. Te ostatnie faktycznie mogą zawierać różne dodatkowe substancje . Przeczytajcie jednak skład passaty, koncentratu lub przecieru pomidorowego. Z reguły zawierają same pomidory. Czasami również sól i regulator kwasowości – kwas cytrynowy. Jedyne do czego można mieć wątpliwość to sól. Nie mamy pewności ile jej jest. Co to kwasu cytrynowego to nie ma czego się obawiać. Występuje on naturalnie w owocach. Ma na celu jak sama nazwa mówi „regulować kwasowość produktu”. W przepisie zrobiliśmy to samo. W tym celu wykorzystaliśmy ocet z wina czerwonego w celu właśnie regulacji kwasowości. Obniżenie ph po przez dodanie kwasku cytrynowego wpływa nie tylko na smak, ale również przedłużenie trwałości produktu. Większość bakterii kolokwialnie mówiąc nie lubi kwaśnego środowiska.

Jeśli chodzi o kwestie zdrowotne to kwas cytrynowy nie powoduje raka. W bardzo dużych ilościach może zaburzać gospodarkę wapniową. Jednak takich ilości nie sposób dostarczyć sobie z pożywieniem. Przez Komitet Ekspertów Dodatków do Żywności FAO/WHO został uznany za bezpieczny i nie ma potrzeby limitowania jego dziennego spożycia.  

 

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

 
 
Sos beszamelowy

Sos beszamelowy to jeden z pięciu podstawowych sosów bazowych. Ma szerokie zastosowanie. Idealnie sprawdza się do wszelkiego rodzaju zapiekanek, zapiekanych warzyw z wody, a także do mięs oraz naleśników.

Historia powstania tego sosu nie jest do końca znana. Beszamel swoją nazwę zawdzięcza wysoko postanowionemu francuskiemu urzędnikowi Louisowi de Béchameil, który miał to przygotować po raz pierwszy sos beszamelowy na dworze Ludwika XIV. Istnieją również pewne spekulacje, że sos został stworzony przez Pierra de la Varenne, który był szefem kuchni na dworze Ludwika XIV w tym samym czasie gdy przebywał na nim Louis de Béchameil.

Inna wersja wydarzeń mówi o tym, że sos beszamelowy został stworzony przez włoskich kucharzy Katarzyny Medycyjskiej, którzy przybyli z nią do Francji po tym jak poślubiła przyszłego króla Francji Henryka II.


Wskazówki

  • Jeżeli w twoim sosie powstaną grudki przetrzyj do przez sito o drobnych oczkach.

Sos beszamelowy
sos beszamelowy

czas przygotowania: 15 minut
poziom trudności:  ●●○○
ilość porcji: 6

Składniki

    • 2 łyżki masła
    • 2 szklanki mleka
    • 2 łyżki mąki
    • sól
    • biały pieprz
    • gałka muszkatołowa

Sposób przygotowania

1. Przygotuj zasmażkę I stopnia w garnku rozgrzej masło, następnie dodaj mąkę. Smaż ją przez 1-3 minuty cały czas dokładnie mieszając.

2. Cały czas mieszając zasmażkę dodaj zimne mleko.

3. Całość gotuj do momentu zgęstnienia sosu. Pamiętaj o tym aby sos cały czas mieszać.  Początkowo sos będzie bardzo rzadki, ale nie przejmuj się tym, po kilku minutach zacznie być coraz bardziej gęsty.

4. Garnek zdejmij z palnika i dopraw solą, pieprzem oraz gałką muszkatołową.

Smacznego!

Do czego najczęściej wykorzystujecie sos beszamelowy?

 

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB
Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Jak ugotować ryż?

Pytanie “jak ugotować ryż?” wydaje się banalne w  dzisiejszych czasach. Ryż kupujemy pakowany w specjalne woreczki które wystarczy wrzucić do gotującej się wody i po 15 minutach wyjąć. Dla kogoś kto traktuje ryż jako szybki dodatek do kurczaka ten sposób pewnie jest wystarczający.  Jeżeli jednak Ty skoro czytasz ten wpis, pewnie szukasz nowych inspiracji i nie lubisz nudy w kuchni. Poniżej prezentuje 5 popularnych na całym świecie sposobów na ugotowanie ryżu.

Jak ugotować ryż na sypko?

Sposób na ugotowanie ryżu na sypko jest taki sam jak na każdą inną kaszę. Do wrzącej wody wrzucamy opłukany i przebrany  ryż i gotujemy przez ok. 15 minut, pamiętając, że na jedną proporcje ryżu przypadają dwie proporcje wody. Wydaje się proste prawda? Nie do końca, bo pewnie nie raz zdarzyło się Ci rozgotować ryż lub co gorsza przypalić garnek. Można uniknąć tych sytuacji i przygotować perfekcyjny ryż na sypko jednak musisz uzbroić się w cierpliwość.

Nie znam sposobu na przyśpieszenie procesu gotowania ryżu tak aby był on wciąż idealnie sypki czyli taki aby ziarna zachowały swój kształt oraz były odpowiednio zmiękczone. Wręcz przeciwnie. Proces ten powinien być powolny. Po wrzuceniu ryżu do wody gotujemy go na wolnym ogniu, pod przykryciem, często mieszając do momentu aż cała woda zostanie wchłonięta. Do gotującego się ryżu możecie dodać również odrobinę masła lub oleju. Dodatek tłuszczu będzie stanowił otoczkę dzięki której ziarna ryżu nie posklejają się.

Po wchłonięciu wody ryż prawdopodobnie nadal będzie twardy, wtedy nie dodajemy więcej wody, a wstawiamy przykryte naczynie do kąpieli wodnej i gotujemy w niej ryż w  do momentu aż zmięknie.

Jak ugotować ryż na półsypko?

Ugotowanie ryżu na półsypko jest o wiele łatwiejsze niż na sypko. Zresztą to często taki ryż nam wychodzi przypadkowo, gdy chcemy uzyskać ryż na sypko. Ziarna ryżu na półsypko charakteryzują się tym, że część z nich zachowuje swój kształt, a część ulega rozerwaniu.

Do ugotowania ryżu na półsypko należy użyć 2,5 proporcji wody na 1 proporcje ryżu. Ryż gotujemy od wrzącej wody, pod przykryciem, często mieszając do momentu wchłonięcia wody.

jak ugotować ryż

 

Pilaw

Pilaw to popularna potrawa w krajach Azji Środkowej, Bliskiego Wschodu oraz na Bałkanach. Ryż przygotowuje się razem z dodatkami – mięsem i warzywami.

Spotkałam się z dwoma metodami przygotowania pilawu. W każdym z nich rozpoczyna się od dokładnego opłukania ziaren ryżu. Po tym zabiegu według pierwszej metody ryż moczy się w wodzie, nawet przez kilka godzin. Według drugiej metody opłukany ryż należy uprażyć na patelni razem z olejem. W między czasie podsmaża się dodatki takie jak warzywa i mięso, dodaje bulion, a dopiero później warstwę ryż. Całość gotuje się bez pokrywki na wolnym ogniu do momentu aż woda zostanie wchłonięta. Na tym etapie potrawy również się jej nie miesza. Po wchłonięciu wody na wierzch kładziona jest główka czosnku, danie zostaje przykryte i całość gotowana jest na bardzo małym ogniu do momentu aż zmięknie

jak ugotować ryż

 

Risotto

Risotto to jedno z najbardziej popularnych dań kuchni włoskiej. Podobnie jak pilaw stanowi danie jednogarnkowe.

Ryż przeznaczony do risotto na początku szkli się na oliwie, następnie można dodać wytrawne wino i całość dusi się do momentu gdy ono wyparuje. Kolejny krok to stopniowe dodawanie bulionu. Etap ten wymaga cierpliwości, bowiem bulion wlewamy w niewielkiej ilości (np. jedna chochelka) a następnie całość gotujemy na mały ogniu, cały czas mieszając. Po wchłonięciu jednej porcji bulionu, wlewamy kolejną.

Sposób ten pozwala na uzyskanie niesamowicie kremowej konsystencji ryżu.

Ryż z naczynia żaroodpornego

To mój ulubiony sposób na ryż gdy nie mam za wiele czasu na przygotowanie obiadu. Do naczynia wsypuje ryż, ulubione warzywa, a na wierzch układam udka z kurczaka. Całość zalewam bulionem lub wodą, przykrywam naczynie i piekę do momentu aż ziarna będą miękkie. Danie tak naprawdę “samo się robi”, a ryż nie jest suchy i przechodzi aromatem warzyw i mięsa.

Jaki jest wasz ulubiony sposób na ryż?

 

Dołącz do pasjonatów gotowania – grupa na FB
Strefa gotowania i pieczenia

Obserwuj @kulinarnamapa na IG

Sposoby zagęszczania potraw mąką

Zagęszczanie mąką to jedna z podstawowych technik kulinarnych, która jest wykorzystywana w wielu potrawach takich jak zupy, sosy czy nawet desery. Sposobów na zagęszczanie potraw jest wiele. Począwszy od tych najbardziej popularnych w naszym kraju a mianowicie zagęszczaniu mąką, skończywszy na zagęszczaniu żółtkiem i czy masłem.

Zagęszczanie potraw mąką

Zagęścić potrawę mąką potrafi chyba każdy, kto kiedykolwiek przyrządzał zupę lub sos. Za właściwości zagęszczające mąki odpowiedzialna jest skrobia. Jest to wielocukier, który po wymieszaniu z wodą tworzy zawiesinę. Po dodaniu takiej zawiesiny do ciepłej potrawy zwiększa się zdolność wchłaniania wody przez skrobię i to właśnie dzięki temu potrawa zostaje zagęszczona.

Zawiesina

sposoby na zagęszczanie mąką

Zawiesina to mieszanina wody i mąki. Wodę można zastąpić również zimnym wywarem, mlekiem lub śmietanką. W celu sporządzenia zawiesiny, do mąki dodaje się cienkim strumieniem zimny płyn w takie ilości aby powstał zawiesisty roztwór. Ilość wody zależy od tego jakiego typu mąki użyjemy, bo każdy w inny stopniu będzie zagęszczał potrawę. Następnie sporządzoną zawiesinę dodajemy do potrawy wlewając ją cienkim strumieniem cały czas mieszając potrawę aby uniknąć powstania grudek. Jeżeli jednak grudki powstaną wtedy taką potrawę należy przelać przez sitko o drobnych oczkach.

Po wlaniu zawiesiny potrawę chwilę gotujemy, po to a pozbyć się surowego smaku mąki. Gotując potrawę po dodaniu zawiesiny należy ją co jakiś czas pomieszać aby się nie przypaliła.

Podczas zagęszczania potrawy należy pamiętać, że zawsze lepiej przygotować mniej zawiesiny i gdy jest taka potrzeba dorobić jej więcej, niż przyrządzić za dużo i potem rozcieńczać potrawę. Dodanie wody wpłynie negatywnie na smak potrawy, która staje się mniej esencjonalna i mdła w smaku.

Zawiesiną można zagęszczać niemal wszystkie sosy i zupy.

Zawiesinę sporządza się również z mąki ziemniaczanej. Zasada jej przygotowywania i dodawanie do potrawy jest taka sama jak przy mące pszennej z tym, że mąka ziemniaczana nadaje potrawie “kisielowatą” konsystencję dlatego polecana jest głównie do sporządzania kisieli.

Zasmażki

Zasmażka to mieszanina mąki i tłuszczu, którą jak sama nazwa mówi zasmaża się. Proporcja mąki do tłuszczu w zasmażce to 1:1. Do tłuszczu rozgrzanego na patelni dodaje się mąkę, a następnie zasmaża. Czas smażenia zależy od tego jakiego stopnia zasmażkę chcemy uzyskać. Czym dłuższy czas smażenia tym mąka będzie mniej zagęszczała potrawy, a jej kolor będzie ciemniejszy. Smażąc mąkę należy pamiętać aby cały czas ją mieszać i podważać łopatką, po to aby nie przegapiać odpowiedniego momentu na zdjęcie jej z ognia.

Powszechnie uważa się, że do zasmażek należy stosować masło. Osobiście uważam, że masło nie jest odpowiednie do smażenia, w szczególności do zasmażki III stopnia ze względu na niski punkt dymienia. Gdy punkt dymienia zostanie przekroczony wtedy dochodzi do powstania akroleiny – związku chemicznego, któremu przypisuje się działania rakotwórcze. Masło można zastąpić masłem klarowanym oraz olejami takimi jak np. kokosowy czy rzepakowy. Ważne jest to aby były to oleje rafinowane, a nie tłoczone na zimno.

Zasmażka I stopnia 

 

sposoby na zagęszczanie mąką

Zasmażka I stopnia  jest jasna, wręcz biała. Uzyskuje ją się przez krótkie zasmażanie mąki na tłuszczu. Można ją stosować do zagęszczania sosów białych, jasnych takich jak sos beszamelowy, koperkowy. Ten rodzaj zasmażki najbardziej zagęszcza potrawy.

Zasmażka II stopnia 

sposoby na zagęszczanie mąką

Zasmażka II stopnia ma złoty kolor. Uzyskuje się ją po przez dłuższe zasmażanie mąki na tłuszczu niż zasmażki I stopnia. Nadaje potrawą lepszy smak niż zasmażka I stopnia, ale nieco mniej je zagęszcza. Można ją stosować tak jak zasmażkę pierwszego stopnia do jasnych sosów, ale również do tych ciemnych. Znajdzie zastosowanie również przy podprawianiu zup.

Zasmażka III stopnia

sposoby na zagęszczanie mąką

Zasmażka III stopnia to najciemniejsza zasmażka. Najmniej zagęszcza potrawy. Mąkę smaży się do uzyskania brązowego koloru. Znajduje ona zastosowanie przy przygotowywaniu ciemnych sosów pieczeniowych oraz grzybowych.

Przy zagęszczaniu potraw każdą ze zasmażek należy stosować się zasady aby zimny płyn wlewać do ciepłej zasmażki, lub ciepły płyn do zimnej zasmażki. W ten sposób unikniemy powstania grudek, a sos będzie miał aksamitną konsystencję.

Podprawa zacierana

Ostatni sposób, najmniej popularny to podprawa zacierana. Polega on na na utarciu mąki z startym wcześniej na tarce tłuszczem (w tym przypadku masło lub margaryna) i uformowaniu kulki. Proporcja mąki do tłuszczu tak jak przy zasmażce to 1:1.

Do uformowanej kulki wlewa się odrobinę ciepłego płynu i rozprowadza się ją w nim. Następnie całość dodaje się reszty potrawy.